Stevensweert en Ohé, ofschoon zij op steenworp afstand van elkaar liggen, zijn het twee verschillende plaatsjes met een specifiek eigen karakter. Het lijkt wel of de Stevensweertenaar een specifieke Maaskanter is, terwijl de inwoners van Ohé en Laak zich meer aangetrokken voelen tot de omgeving van Echt. Van oorsprong waren het beiden agrarische dor­pen. In Ohé en Laak is deze sector langer be­waard gebleven dan in Stevensweert. Heden ten dage zijn er nog maar weinig landbouwers over.

Stevensweert

Stevensweert kreeg zijn bekendheid als vestingstadje en haalde de wereldpers toen in 1942 tijdens baggerwerkzaamheden in een van de grindgaten de Kantha­ros, een Grieks/Romeinse zilveren drinkbeker uit de eerste eeuw na Christus gevon­den werd.

Na vele jaren werd Stevensweert uiteindelijk een Spaanse vesting. De ligging vlak aan de Maas was een strategische waarde. In 1633 werd de vesting versterkt tot en met 1702. Daarna werd de ves­ting belegerd en tijdens de Spaanse successieoorlog, moesten de Spanjaarden zich overge­ven. In 1715 gaat Stevensweert offi­cieel over naar de Staten Generaal van de Nederlan­den. Het garnizoen dat in Stevensweert gelegerd werd in 1765 opgeheven.

 Het is erg jammer, maar vanaf die tijd is de vesting Stevens­weert in verval geraakt. De laatste overblijfselen uit die tijd, de wallen en grachten, werden aan het eind van de vorige eeuw geslecht en gedempt. Ook werden de twee stadspoor­ten "De Maaspoort" en "De Veldpoort" afgebroken. Twee ca­fés met gelij­ke namen is nog de enigste herinnering aan het bestaan van de stadspoorten. Het mooie stra­tenplan in stervorm, het Gouverne­ment, met een gedeelte van de toren van het voormalige kasteel van Stevensweert, de statige herenhuizen en het Hervormd kerkje herin­neren nog aan vervlo­gen tijden. Het Gouver­ne­ment aan het Jan van Stef­fes­wertplein uit 1732 is met het Her­vormde kerkje uit 1819 een van de mooiste bezienswaardighe­den.

Ohe en Laak

Vroeger in de tijd dat Graaf Hendrik van de Bergh de heerlijk­heid Stevensweert bezat behoorden beiden dorpen samen. In de Franse tijd werd Ohé en Laak zelfstandig. In 1819 kreeg het zijn eigen gemeentevlag. De heren van de Bergh bouwde kasteel Walborg vlak aan de Maas te Ohé en Laak. Bij het kasteel werd in die jaren het St. Anna kapelletje bebouwd, waar de bewoners van het kasteel naar de kerk gingen. De Latere bewo­ner van het kasteel Graaf Vincent De Hom­pesch bouwde tussen Ste­vens­weert en Ohé en Laak de Hompesch molen. In de jaren voor de tweede wereldoorlog raakte kasteel Walborg in verval en werd in 1992 de overblijvende ruïne opgeruimd. Ohé en laak kent nog een ander kasteel dat de naam Hasselholt ("Het Geutje") draagt. Een prachtig kasteeltje met een even zo mooie Maaslandse Renaissance gevel uit 1651. Hasselholt is het enige kasteel van de drie die Stevensweert en Ohé en Laak kende. Hasselholt is zeer waarschijnlijk gebouwd tussen 1500 en 1600 en wordt bewoond door Baron van de Hövell tot Westerflier. Architectonisch is dit kasteel van groot belang. Oorspronkelijk werd het opgetrokken in een laat Gotische stijl met hier en daar stuk­jes Renaissance. Het kas­teeltje is een mooi bezit voor het Eiland in de Maas. Met de restauratie in 1970 is het behoor­lijk opgeknapt. Ik raad u aan eens langs te fietsen of te wandelen. Al men dan toch in de buurt bent is "Huize Geno" een mooie indrukwekkende hoeve uit 1780 en 1788, gelegen op de hoek waar de weg naar Stevensweert afbuigt. Een markant plek­je, een heel klein huisje ligt in Ohé en Laak weggedoken achter de Maasdijk. Het geboortehuisje (6x4,5 m) van Moeder Magda­lena, de Stichteres van de congregatie van de zusters Francis­canessen te Heijthuizen, Catharina Daemen. Zij werd op 19 november 1787 hier geboren.

Streekmuseum